Blog

Egipskie zabytki na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO

Obecnie na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO znajdują się 1121 obiekty w 167 państwach: 869 obiekty kultury, 213 przyrodniczych i 39 o charakterze mieszanym kulturowo-przyrodniczym. Na tej liście znajdują się miejsca wyjątkowe w skali światowej, które stanowią wspólne dobro ludzkości. Wyróżnia je „najwyższa powszechna wartość”. W Egipcie takich obiektów jest siedem. Poniżej przedstawiamy je wg kolejności wpisania na Listę. 

Abu Mena (Mina), 1979 r.

Ruiny starożytnego miasta z fundamentami prostego kościoła i bazyliki cesarza Arkadiusza położone na zachód od Delty Nilu, niedaleko Aleksandrii. Miasto rozwinęło się dzięki ruchowi pielgrzymkowemu do grobu św. Mena (Miny). Abu Mena był egipskim oficerem, który zginął śmiercią męczeńską, podczas pełnienia służby w Azji Mniejszej, gdzyż nie wyparł się Chrystusa. Jego ciało niósł do Egiptu wielbłąd. W miejscu, w którym zwierzę odmówiło dalszego marszu pochowano zwłoki Mena. Po jakimś czasie pasterz pilnujący stada owiec zauważył, że przechodzące obok grobu Mena chore jagnię wyzdrowiało. Sytuacja powtórzyła się z innym jagnięciem, a poźniej uzdrowiona została chora księżniczka. Moc świętego została uznana przez chrześcijan. Na grobie Mena wybudowano kościół, który w V wieku wchłonęła bazylika Arkadiusza. Natomiast dla pielgrzymów wybudowano ulice, sklepy, babtysteria i termy. W połowie XI w. miasto opustoszało, a w połowie XX w. koptowie założyli tu klasztor koptyjski, który jest ważnym centrum egipskiego chrześcijaństwa. W 2001 roku obszar starożytnego miasta Abu Mena uznano za zagrożony, gdyż wilgotnienie gleby grozi zawalaniem się ruin. 

Memfis wraz z nekropolią oraz strefy z piramidami od Gizy po Dahszur, 1979 r.

Memphis znajduje się w pobliżu wsi Mit Ruhaynah w Gizie koło Kairu. Założone w 2925 r. p.n.e. przez króla Menesa, było miastem i stolicą starożytnego Egiptu do 2060 r. p.n.e. Lata świetności Memfis obejmują czasy starego państwa. Miasto otaczają cmentarze i nekropolie oraz piramidy w Gizie, Sakkarze i Dahszur. Kiedyś jedną z najważniejszych budowli tego starożytnego miasta była świątynia Ptaha (miejscowy bóg związany z rzemiosłem i rzemieślnikami). Memfis ledwie przetrwało. Pozostałościami po mieście są duża statua Ramzesa II  i Alabastrowy Sfinks.

Kair Muzułmański,  1979 r.

Kair jest jenym z najstarszych miast świata muzułmańskiego, przeżywał swój rozkwit w XIV w. Na wschód od starego Kairu znajduje się Al Fustad, czyli pierwsza muzułmańska stolica Egiptu, której założycielem był Amr Ibn al-As.  W skład zabytkowego kopleksu wchodzą meczety ze słynnym meczetem Amra ibn al-Asa, szkoły islamskie, łaźnie i fontanny. 

Starożytne Teby (Luksor) z nekropolią, 1979 r.

Wśród gajów palmowych i gór leżą starożytne Teby, czyli obecny Luksor. Miasto skupia najsłynniejsze starożytne świątynie i grobowce. Nazywane jest największym muzeum na świeżym powietrzu. Po Kairze i Gizie Luksor stanowi główny cel wycieczek turystycznych. Jest tu nawięcej stanowisk archeologicznych w całym Egipcie. Natomiast budowle są unikatowe w skali światowej. Do ważniejszych z nich należy światynia Hatszepsut, światynia Amona w Karnaku, Światynia Luksorska, grobowce w Dolinie Królów i Dolinie Królowych.    

Zabytki Nubii od Abu Simbel do świątyni Izydy w Aswanie, 1979 r.

Nubia to najbardziej afrykański obszar Egiptu. Tu warunki podyktowała rzeka Nil i wybudowana na niej Wysoka Tama. Rzece podporzadkowali się osiedleni nad nią Nubijczycy, ale także majestatyczne światynie. Nubia obejmuje rozległy obszar (22 tys.km2). Największym ośrodkiem regionu jest Aswan. Najwspanialszym zabytkiem Nubii jest słynna świątynia Ramzesa II wraz z położoną w pobliżu niewielką świątynią Nefretari.  Bardzo piętna jest świątynia Izydy, która z wyspy File została przeniesiona na wyspę Agilkia. 

Klasztor św. Katarzyny u podnóża góry Synaj, 2002 r.

To jeden z otoczonych największym szacunkiem klasztorów chrześcijańskich na świecie. Znajduje się na wysokości 1570 m.n.p.m. Odwiedzają go również Żydzi i muzułmanie. Wg tradycji chrześcijańskiej to tu Mojżesz ujrzał Boga w gorejącym krzewie i stąd udał się w drogę powrotną do Egiptu, aby wypełnić swoją misję i wyprowadzić swój lud z niewoli faraona. Pierwszą kaplicę w tym miejscu zbudowała cesarzowa Helena, matka Konstantyna Wielkiego. Reszta zabudowań klasztornych wraz z bazyliką Przemienienia Pańskiego pochodzi z ok. 530 r. n.e. i wybudowana została na rozkaz cesarza Jutyniana. Oprócz zabytkowych obiektów w klasztorze znajduje się bogaty zbiór wczesnochrześcijańskich ilustrowanych manuskryptów w różnych językach oraz ikon.

Wadi al-Hitan (Dolina Wielorybów), 2005 r.

Około 150 km na zachód od Kairu znajduje się niezwykły skansen. Pod stopami odwiedzających leżą tysiące skamieniałych muszli, koralowców, a także skamieniałości organizmów żyjąych miliony lat temu w dawnym Morzu Tetydy. W wyznaczonych miejscach można oglądać odkryte przez paleontologów szkielety prehistorycznych ssaków i gadów występujących kiedyś na tym terenie. Wg geologów w przeszłosci miejsce to było zatoką, do której przybywały stare zwierzęta i kończyły swój żywot. Świadczy o tym duża liczba (ok. 400) rozsianych po okolicy szkieletów. Ważnym znaleziskiem jest szkielet walenia sprzed 44 milionów lat, który żył zarówno na lądzie jak i w wodzie. Zwierzę to miało kiedyś nogi i chodziło po lądzie. W wyniku ewolucji kończyny przekształciły się w płetwy i umożliwiły zwierzęciu życie w wodzie. Olbrzymie wrażenie robi skamienielina węża o długości 9-ciu metrów. Jest to najdłuższy wąż znany ludzkości. Naukowcy uważają Dolinę Wielorybów za najlepsze stanowisko paleogeniczne w Afryce.

Większość z tych zabytków oraz inne obiekty możesz odwiedzić razem z nami podczas wycieczek grupowych lub indywidualnych.

Zainteresowana(y)? Sprawdź naszą ofertę.